×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : جمعه, ۲۶ شهریور , ۱۴۰۰  .::.   برابر با : Friday, 17 September , 2021  .::.  اخبار منتشر شده : 0 خبر

بهنام عکاشه؛
انتخابات گچساران با فراز و نشیب هایش به پایان رسید و مانند همه این دهه تاجگردون پیروز شد.
این پیروزی برای او و البته هوادارانش طعمی بهتر از قبل داشت. واقع این است که تاجگردون در تمامی سنوات سیاسی اش فقط همین یک بار امتحان شد و خود را در معرض قضاوت نهاد.
سال ۱۳۸۶ هیچ شناختی از او نبوده و او نتوانست مردم را در گچساران و باشت مجاب نماید که می تواند بهتر از دیگران شهر را  نمایندگی نماید.
سال ۱۳۹۰ نیز شناخت از وی تنها به نام خانوادگی اش بازمی گشت و تنها این سابقه و اصلاح طلبی اش و البته عملکرد نماینده وقت، توانست او را به کرسی سبز برساند.
۴ سال بعد یعنی سال ۱۳۹۴ هنگامی که او عملکرد داشت و مردم شناخت، هیچ رقیبی عرض اندام نکرد و بدون رقیب قدرتمند به بهارستان رفت.
این بار اما قضیه فرق می کرد. هم عملکرد داشت هم شناخت کافی وجود داشت و هم رقبایش با رقبای ادوار گذشته تفاوت هائی داشتند و‌ تاجگردون در بهترین فرصت برای محک زدن خویش بود.
خوش بین ترین هواداران تاجگردون نیز حداقل تا هفته منتهی به انتخابات نسبت به پیروزی او تردید داشتند و احتمالا خود او نیز حداقل چنین رائی را برای خود متصور نبود.
واقع این است که ساعت های پس از همایش های رقیبان، هواداران تاجگردون با دلهره درباره سرنوشت او صحبت می کردند و شاید گرایش جمعی از یارانش به رقبا به همین دلیل بوده باشد.
تاجگردون توانست از بار روانی حاصل از همنوائی دشمنان سیاسی اش با همفکران مرکز نشینش رهایی یابد و حملات بی رحمانه آنها را پاسخ گوید.
شاید بزرگترین شانس تاجگردون القای تردید در جامعه به بودنش در انتخابات بود. او توانست چند بار با بازگشت به صحنه جشن گرفته و قدرتنمائی نموده و برخی تردیدها را از بین ببرد.
شاید اگر همین اشتباهات راهبردی اصولگرایان نبود تاجگردون نمی توانست با این اختلاف فاحش بر رقیبانش فائق آید.
فاصله ای که برخی رقبای سرسختش را به پذیرش نتیجه و تبریک به او مجبور نمود و حالا با این حساب بازتولید وقایع ۷۸ نیز متصور نمی باشد.
نه رقیبی که بتواند مدعی راهبری همه جریانات خودی باشد (مانند مرحوم نبی زاده) وجود دارد و نه همفکری که برای حذفش به دیگر رقبایش نزدیک گردد(مانند شهرام شریفی).
شاید به جز خورشیدی دیگر شریکی برای اصولگرایان نباشد و او نیز احتمالا عطای دخالت در گچساران را به لقایش خواهد بخشید.
زینل زاده هم از نتیجه ناراضی به نظر نمی رسد. علیرغم انتقاد به نحوه برگزاری انتخابات، او به این واقعیت رسیده بود که از ابزار لازم برای حذف تاجگردون بهره ای نداشته ترجیح داده بود خود را برای دوره های بعد آماده نماید.
اینکه او و لیدرهایش به سرعت نتیجه را پذیرفتند در همین راستا ارزیابی می گردد.
رای بسیار کمتر از انتظار زینل زاده و اینکه این رای بتواند پشتوانه ای برای او در ۴ سال آینده باشد را در مطالب بعد تحلیل خواهم کرد.
هومان عسکری هم که کاملا تحت الشعاع عرض اندام خورشیدی قرار گرفته بود نتوانست انتظارات را برآورده نماید.
شاید اگر ضعیف ترین کاندیدای ترک گچسارانی در صحنه بود بهتر از او رای می آورد. در قشقایی این حالت شکل گرفت که کسی در میان خودشان توان مقابله با تاجگردون را ندارد و اشتباه مهلک خورشیدی این بود که به جای تکیه بر چهره های ترک گچسارانی، هومان را از خومه زار برگزیده بود.
نمی توان با اطمینان گفت چه میزان از قشقایی به تاجگردون رای داده اند. چه نزدیک به ۳۰ هزار گچسارانی از آمدن به پای صندوق امتناع نموده و تحلیل تحریم کنندگان و نسبت آنها با پایگاه های اجتماعی و سیاسی کمی زود است.
آنچه ولی عیان است آرای داده شده به هومان عسکری است که نشان می دهد از جامعه قشقائی تنها ۷ هزار نفر از او استقبال کرده اند.
در میان تحلیلگران از ۵ هزار تا ۱۲ هزار رای قشقایی برای تاجگردون در نظر گرفته اند.
اگر با مهندسی معکوس تحلیل نمائیم به این گزینه می رسیم قشقایی برگ برنده اصلی تاجگردون بود و رای های نداده به عسکری گواه این است.
تاجگردون دو روز پیش از تائید عسکری، در بیش از ۴۰ جلسه علنی با ترک ها شرکت کرد و ترجیح داد همایش قشقایی را یک روز قبل از سخنرانی اصلی اش قرار دهد.
او توانست حداقل به هواداران مرددش القا نماید که قشقایی با اوست و در این سیاست البته موفق نشان داد.
سیدقدرت رقیب اصلی تاجگردون اما دو روی متفاوت در این انتخابات از خود نشان داد.
او با توپ پر به صحنه آمد و توانست نگاه ها را له خود جلب نماید ولی دقیقا در بزنگاه انرژی او و کمپینش تحلیل رفت. سیدقدرت دقیقا با همان ابزاری به جنگ تاجگردون آمد که چهارسال پیش فولادی با همین ابزار به جنگ تاجگردون آمد و موجبات تحقیر تاریخی آنان شد.
به جای سهراب علیزاده، مهندس پاکدل و به جای سرهنگ بمانی و سیداکبر علیزاده نیز احمد خورشیدی ایفای نقش می کردند.
انگار تاریخ برای اصولگرایان تکرار می شد و آنها خود این را فهمیدند.
سیدقدرت اما چندان هم بد عمل نکرد. استراتژی او ساکت کردن زینل زاده در قبال خود بود که موفق به انجام این پروژه شد.
در تیم مبارز جبهه موسوم به انقلابی هیچ آثاری از طراوت و تحرک دیده نمی شد. جمنای پیر گچساران در آخرین حضور خود در صحنه سیاسی گچساران قافیه را باختند. بدجور هم باختند.
آنها جمعا حتی به عدد سمبلیک ۵۰ درصد نرسیدند و این حسرت برای شان به یادگار ماند که در آخرین حضور سیاسی خود نیز از درک واقعیات سیاسی عاجز مانده و مانند دور گذشته فریب تاجگردون را خوردند.
حالا تاجگردون در رعب آورترین روزهای تاریخ سیاسی خود با رقم فوق العاده ۴۰ هزار رای سرافراز بیرون آمده است و نمی توان بهتر از این را برای او تصور کرد.
همین موضوع موجب شده کمپین او به کاندیداتوری دوباره اش در ۱۴۰۲ امیدوار بماند

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.